Pijane banany – Petr Šabach

Witajcie w Nowym Roku Drodzy Czytelnicy!

Jeśli macie ochotę na chwilę wytchnienia i zaszycie się na kanapie pod ciepłym kocykiem, to bardzo by się przydała jakaś fajna lektura, prawda? Taka lekka, dowcipna, i choć niewymagająca, to napisana z ikrą.

A żeby dobrze zacząć rok, z uśmiechem na ustach i w dobrym nastroju, to może skusicie się na czeską prozę?

Petra Šabacha nie trzeba raczej przedstawiać. Kontynuator czeskiej tradycji literackiej, naśladowca Bohumila Hrabala i Jarosława Haszka, mistrz dowcipu i anegdoty – tak o tym autorze się mówi…

Osobiście dawno nie sięgałam, ani po prozę czeską samą w sobie, ani też po Šabacha. “Gówno się pali” i “Masłem do dołu” już Wam kiedyś opisałam, po czym na czas jakiś zboczyłam z “czeskiego szlaku”. Aż niedawno, na Targach Dobrej Książki we Wrocławiu przystanęłam przy stoisku Wydawnictwa Afera i wśród moich zdobyczy znalazły się “Pijane banany”.

 

Praga, lata 80-te. Typowe, komunistyczne osiedle, jakich w tamtej epoce tysiące. Trzech kumpli z osiedla wiedzie dość typowe dla tamtych czasów życie: za dnia obowiązek szkolny, wypełniany z bardzo różną częstotliwością. W domach zapracowane i zatroskane matki oraz ojcowie niewylewający za kołnierz. Popołudniami przesiadują w osiedlowej knajpie popijając piwo. Jeśli do tej mieszanki dodamy czynnik zapalny w postaci wieku naszych bohaterów – a mają oni po lat 16 i wiele fantazji wprost ułańskiej – to mamy prawdziwą bombę. Według dzisiejszego języka powiedzielibyśmy, że chłopaki dużo “trollują”, ale wówczas, w latach 80-tych, kwitowano ich wyczyny zwyczajnym określeniem “młodzieńcze wygłupy”. 

“Pijane banany” to książka o młodości i dorastaniu. Trochę w krzywym zwierciadle i na pewno z przymrużeniem oka. Ci, którzy dorastali w klimacie lat 80-tych na takim właśnie osiedlu, gdzie podwórkowa paczka stawała się najmniejszą komórką społeczną, będą czytać “Pijane banany” z łezką w oku. 

Petr Šabach napisał też w tej książce o marzeniach i dążeniu do ich spełniania: mimo, że niektóre z nich są niedorzeczne, a z biegiem czasu mogą się wydać wręcz idiotyczne, nie rezygnujmy z ich spełniania. Nawet jak nam nie wyjdzie, to będzie po czym opowiadać. A przecież z takich właśnie przypadków z życia wziętych czerpią mistrzowie anegdoty. Šabach jest nim niezaprzeczalnie, a w “Pijanych bananach” udowadnia, że czeski humor nigdy się nie starzeje. 

Zatem, Drodzy Czytelnicy – czechofile i nie tylko- przeczytajcie “Pijane banany”, a jeśli macie ochotę na film, to ekranizacja książki nosząca tytuł “Pupendo” też będzie niezłym wyjściem: 

Patrycja

Nie mając czasu prawie na nic, zawsze znajdę jednak czas na czytanie. Jedni uznają to za niegroźne dziwactwo, inni dzielą tę pasję… Zbuntowałam się przeciwko szalonemu tempu w jakim mija nasza codzienność i postanowiłam podzielić się moimi pasjami z szerszym gronem. Na razie jest o książkach. Wkrótce będzie o innych rzeczach, które dostarczają mi pozytywnych emocji. A od tych ostatnich jestem poważnie uzależniona :)))

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *